Partita lub suita barokowa – szereg tańców, zwykle w kolejności: allemande, sarabanda i gigue, często jednak rozszerzana o inne – np. menuet czy gawot, lub ustępy nietaneczne jak burleska, scherzo, sinfonia. Tyle definicja. Ale Partita to także nazwa zespołu, który przeszedł do legendy…

Partita na Festiwalu Piosenki w Sopocie w 1970 r.

Partita była pierwszą polską grupą wokalną o żeńsko-męskim składzie. „Było bardzo dużo żeńskich zespołów – Filipinki, Alibabki, Pro Contra, a nam chodziło o wzbogacenie brzmienia o męskie głosy” – wyjaśniała po latach w jednym z wywiadów Anna Pietrzak, do dziś występująca w zespole.

Ale prawdziwą sensacją było to, że w składzie grupy znalazły się Anna i Magdalena Motyka, córki wszechwładnego wtedy ministra kultury i sztuki Lucjana Motyki. W PRL-u nie było to takie oczywiste i natychmiast wzbudziło podejrzenia, że zespół „ma plecy”… Pod koniec 1971 r. wskutek zmian politycznych Lucjan Motyka stracił stanowisko (został ambasadorem w Pradze), a Partitę opuściły jego córki.

Szefem muzycznym był już Antoni Kopff, wtedy mało znany muzyk z Rzeszowa.

„Trudno było ściągnąć do chórku dziewczyny, bo każda, która umiała śpiewać chciała być solistką. Po drugie nie było wtedy na rynku zespołu mieszanego damsko-męskiego. No więc już nie żeńska grupa wokalna, potrzebne będą męskie głosy” – opowiadał Kopff, który do zespołu ściągnął Bronisława Kornausa i Andrzeja Zawadzkiego; dołączył także Andrzej Frajndt.

W 1972 r. Partitę tworzyli: Andrzej Frajndt, Bronisław Kornaus, Alicja Majewska, Anna Pietrzak i Agata Dowhań, którą na krótko wymieniła Wanda Borkowska (Alibabki), a następnie już na stałe Ludmiła Zamojska.

Wtedy przyszły sukcesy na Festiwalu w Opolu – wyróżnienie dla piosenki „Kiedy wiosna buchnie majem” (1972) i jedna z głównych nagród dla „Dwa razy dwa” (1973).

W latach 70. XX wieku zespół wylansował takie utwory, jak „Pytasz mnie, co ci dam”, „Wszystko za wszystko”, „Marzyciele”, „Mamy tylko siebie” czy „Głowa do góry”, które długo gościły na listach przebojów Polskiego Radia. Kolejne występy festiwalowe umocniły czołową pozycję zespołu, obok Alibabek, wśród polskich grup wokalnych.

W 1974 roku z zespołu odeszła Alicja Majewska, rozpoczynając karierę solową. Na jej miejsce przyszli nowi wykonawcy: Ewa Jurkiewicz (eks-Gramine) i Marek Niedzielko (eks-Leliwa). W 1976 r. w Particie występowali Anna Pietrzak, Jolanta Niewiadomska, Ewa Sośnicka (eks-Lipsony), Andrzej Frajndt, Wacław Masłyk i Ryszard Wagner. Na 10-lecie grupy wydany został trzeci album Partity. Składały się nań nagrania radiowe zespołu, dokonane w różnych składach na przestrzeni kilku lat. Jubileusz uświetnił uroczysty koncert podczas MFP w Sopocie. Jednak w kilka miesięcy po sopockim recitalu zespół rozwiązał się.

Partitę reaktywowano na XXX KFPP w Opolu. Wystąpili wówczas m.in. Anna Pietrzak, Alicja Majewska, Ludmiła Zamojska, Bronisław Kornaus, Andrzej Frajndt. Od tej chwili zespół ponownie koncertuje w kraju, odwiedza ośrodki polonijne, nagrywa nowe piosenki oraz występuje w popularnych, a poświęconych jego dorobkowi artystycznemu programach telewizyjnych, takich jak „Szansa na sukces”, „Od przedszkola do Opola”, „Wideoteka dorosłego człowieka” czy „Jaka to melodia”.

W 2003 roku Polskie Nagrania wydają płytę zwierającą największe przeboje grupy, zatytułowaną „Pytasz mnie co ci dam”, za którą rok później zespół otrzymuje Złotą Płytę.

Utwory dla zespołu pisali najbardziej renomowani i popularni twórcy polskiej estrady – Antoni Kopff, Jonasz Kofta, Janusz Kondratowicz, Marian Zimiński, Bogdan Olewicz, Janusz Kępski, Andrzej Kuryło, Jerzy Kleyny, Andrzej Bianusz, Jan Świąć i inni.

W 2013 r. z okazji 50-lecia Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu grupa otrzymała nagrodę Ikona Festiwali Opolskich. W tym samym roku w trakcie uroczystej gali na Zamku Królewskim w Warszawie, Partita odebrała tytuły „Zasłużony dla Kultury Polskiej” i „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

źródło: interia.pl